Πώς γεννιέται το μοτίβο good cop – bad cop και πώς οι γονείς εγκλωβίζονται σε ρόλους που δεν διάλεξαν
«Περίμενε μέχρι να έρθει ο πατέρας σου στο σπίτι». «Πάντα τον κακομαθαίνει». «Η μαμά συνέχεια φωνάζει γιατί δεν συγύρισα ή δεν διάβασα». Σχεδόν σε κάθε οικογένεια υπάρχει μια στιγμή που το παιδί στρέφεται αυθόρμητα προς τον έναν γονιό και απομακρύνεται από τον άλλον. Όχι επειδή αγαπά λιγότερο ή περισσότερο τον έναν από τους δύο, αλλά επειδή έχει μάθει πού νιώθει πιο ασφαλές εκείνη τη στιγμή. Κάπου εκεί αρχίζει να φαίνεται κάτι που πολλοί γονείς ζουν χωρίς να το ονομάζουν: οι ρόλοι μοιράζονται. Όταν η καθημερινότητα οδηγεί σε ρόλους, που γίνονται ταυτότητα Πολλοί γονείς περιγράφουν ότι, χωρίς να το καταλάβουν, βρέθηκαν να κρατούν συγκεκριμένους ρόλους μέσα στο σπίτι. Ο ένας να λέει πιο συχνά «όχι», να θυμώνει, να επιμένει. Ο άλλος να χαλαρώνει την κατάσταση, να καθησυχάζει, να παίζει. Δεν είναι λάθος, ούτε σπάνιο. Είναι ένας τρόπος με τον οποίο η οικογένεια προσπαθεί να λειτουργήσει μέσα στις απαιτήσεις της καθημερινότητας. Σε πολλές οικογένειες αυτό το μοτίβο γίνεται σταδια...